واقعا اگر بخواهيم سر در لاك سجود خاكي خود فرو نبريم و فقط به خود نينديشيم مي بايست خيلي كارها راانجام دهيم.اين همه تهديد و فرصت همه و همه باري است بر عهده مايي كه همه سال انتظار محرم را مي كشيم تا زندگي خسته اين جهاني را معني دهيم.ديروز سر كلاس روش تحقيق استاد به همه دو صفحه كاغذ داد كه محتوايش مقايسه 20 مورد از پارامترهاي تعيين كننده در توسعه اقتصادي 5 قدرت برتر خاورميانه بود ايران تركيه عربستان مصر و رژيم اشغالگر صهيونيستي.هرچه رتبه پايين تر يعني عملكرد بهتر در آن زمينه و ما در خيلي از آنها رتبه بالايي داشتيم و اين تصور ما از وضعيت كشورهاي منطقه به ويژه عربستان را به چالش كشيد.
نكته قابل توجه اينكه مقايسه اين 5 كشور به علت نداشتن شرايط يكسان كار درستي نيست ولي باز وقتي به بعضي پارامترهاي آن مقايسه دقت ميكني پيشرفت ايران را علي رغم تحريم هاي ددمنشانه متوجه ميشوي.مثلا عربستان در واردات تكنولوژيهاي پيشرفته بين 20 كشور اول قرار داشت و ايران تقريبا 60-70 واين اولا ثروت عربستان و خريد راحت با پول نفت را و دوما كم اثر بودن تحريمها بر ضد ملت قهرمان ايران را نشان ميدهد.جالبتر آمار صادرات تكنولوژيهاي پيشرفته كه ايران بين 50- 60 بود و عربستان بين 150-160 اينجا تفاوت را ميشود فهميد اين قسمت نقض بعضي قسمتهاي ان امار هست كه كيفيت پژوهشهاي پايه و فني عربستان را بيشتر از ايران ميداند.
از همه اينها ميشود رسالت اصلي امت حزب الله را فهميد: تلاش براي افزايش قدرت اقتصادي و علمي متكي به دانش بومي يعني همان چيزي كه حضرت آقا مسابقه "دو" نام نهاده اند.براي گسترش گفتمان انقلاب ما بايد در بين قدرتهاي اقتصادي باشيم.